Ali , Kartal'ı seviyor.

Varsın olmasın sonumuz
Menekşemiz kurusun
Şu üç günlük Dünya'da
Koy, namımız yürüsün

Çocuklar bile biliyor
''Ali, Kartal'ı seviyor''
Çocuklar bile okuyor
''Ali, Kartal'ı seviyor
Evin ilk erkek torunuydum ve çocuğuydum. Çok seviliyordum ve el üzerinde tutuluyordum. Ortaköy'de oturduğumuz ahşaptan bir bina vardı. 2' yaşındaymışım o zamanlar. Beşiktaş'lı abiler (belki aralarında optikte vardır.) kapı önünden Beşiktaş diye bağıra bağıra geçiyorlarmış.. Ben onları gördüğümde sevinip. Betitas diyormuşum. Oradan içime işleyen bu kelimeyi belkide ömrümün en güzide yerlerinde hep kullandım. İlk ona ağladığımda 7 yaşındaydım. Herkes galatasaraylı apartmanımızda. Tabi o aralar yeşilova' mahallesinde oturuyoruz. Babam işten geldi, Beşiktaş maçını biliyordum da birileri eğer galatasaray 3 yada 4 fark atarsa tam hatırlamıyorum şampiyon olacağını söylüyordu. Babam geldi, bu arada babam futbolu izler hiç bir takım tutmaz. Ailede tek Beşiktaş'lı benimdir. Baba şampiyon bizmiyiz dediğimde "Hayır" demesiyle gözlerimin dolması bir oldu. İlk sana ağlamam 7 yaşındaydı. Hep hayatıma Kartal'ı soktum. Tüm ilişkilerime başlamadan önce Kartal'ın değerinden bahsettim. Basket maçına iki bilet alıp kız arkadaşımın ben maça girmem demesiyle 3 yıllık ilişkimi bitirdim, vesaire. Lazio'ya yenildğimizde hıçkıra hıçkıra ağladım. Liverpol takımını burda 2 1 yendiğimizde amcaoğluyla sevinçten yaş geldi gözlerimizden. 8 0 yenildiğimizde formamı kaptığım gibi sokağa çıktım. Bağırın lan Beşiktaş' diye. Üniversite yıllarında ertesi gün sınav varken kupa maçını izlemeye gittim. Hayatımda kaybettiğimize hiç üzülmedim, hep haksız kaybettiğimizde veya top oynamadığımızda üzüldüm veya gözlerim doldu. Bunlar sadece özetti.


Şimdi bunları neden yazdım.

Hayatımda Kartalımın yerinin bende çok büyük bir yer olduğunu çocuklar bile biliyor. Ama yıllarca aynı tribünde bağırdığımız arkadaşlarımız Beşiktaş' haini diye ilan ediyor bizi.
Kombinemiz var maça girmiyoruz dediğimizde Beşiktaş'tan menfaat bekleyen anasının a..ndan beklesin diyorlar. Benim Beşiktaş'tan hiç bi çıkarım olmadı aksine piskolojik olarak beni resmen bitirdi Beşiktaş.
Canı sağolsun Beşiktaş'ımın.

Biz Beşiktaş'ı uğrunda ölebilecek kadar çok seviyoruz. Kimse bizim Beşiktaş'lılığımızı yargılamasın.
Ben maça girmiyorum en azından safımız belli olsun karınca misali.