Konu: Bir Beşiktaş Macerası

  1. #1

    Bir Beşiktaş Macerası


    Ben 20 yaşında Beşiktaş sevdalısı bir üniversite öğrencisiyim.En büyük hayallerimden birisiydi İnönü standında Beşiktaşı çıplak gözler ile seyretmek,boğazım patlayıncaya kadar ona destek olmak.Ama olmadı İzmit'te oturmama rağmen fırsat olmadı,aksilikler bırakmadı peşimi gidemedim ve bu sene Beşiktaş Uefa'da grupları geçti.Kurayı dört gözle bekledik ve hiçbir zaman küçük takım gelsin istemedik,ezeli düşmanımız olan intikamı alınması gereken bir takım vardı ''Liverpool'' ve dualarımız kabul oldu.Liverpool ile eşleştik ve sıra bendeydi ilk maçın İngilterede olmasına rağmen sonucu düşünmeden biletlerin satışa çıktığı gün bileti almıştım.İngiltere'de ki maçı ekran başında nefes almadan izlemiştim.1-0 mağlup olmuştuk ama bizim umudumuz vardı,biz onları yeniceğimize inanmıştık.

    Zamanı gelmişti 25 Şubat 2015 tarihinde Çanakkale'nin Biga ilçesinden otostop ile yola çıkmıştık arkadaşımla ile beraber,öğrenciyiz sonuçta biletti,ordaki harçlıktı otobüs bileti almaya para kalmamıştı.Biga'dan Bandırma'ya ,Bandırma'dan Bursa'ya,Bursa'dan Yalova'ya kadar gelmiştik ve akşam olmak üzereydi.Akşam trafiğinde İstanbul'a geçmek zor olucaktı.Bizde Yalova'dan vapur ile geçmiştik İstanbul'a zor bir gün oluyordu bizim için ve yorulmuştuk ama İstanbul bu gezmeden duramıyor insan.Akşamı Kadıköy'de,Bağdat Caddesinde geçirdikten sonra konaklamaya Kavacığ'a gelmiştik artık tükenmiştik ve ertesi günü bizi bekleyen bir maç vardı.Ama gene uyuyamamıştık heycandan.

    Sabah 10 gibi Kavacık'tan Üsküdar'a indik.Belkide bir İstanbul geleneği olan simit çay ikilisi ile kahvaltımızı yapıp vapura bindik.Her Beşiktaş'lı insanın yaşamak isteyeceği semte varmıştık ve her yerde sabahın ilk saatlerine rağmen taraftarlar dolaşmaya başlamıştı.Önce semtte dolaşmaya başladık Barbaros Bulvarı,Dolmabahçe,Kazan derken en son Abbas Ağa parkında taraftarla buluşmuştuk belkide zafere herkesten çok inanmıştık.Büyük bir coşku büyük bir heycan vardı herkesin içinde.Ardı arkadası kesilmeyen marşlar,şarkılar zafer naraları şimdiden semti sarmıştı.Maç saati yaklaşıyordu yavaş yavaş Taksim'e çıkıp metro bindik.Durakları geçtikçe metrodaki insanlar değişmeye başlamıştı.Aktarma yaparken taraftarlar toplanmaya,marşlar söylenmeye başlamıştı ve son durak ''Atatürk Olimpiyat Stadı'' aman Allahım bu nasıl bir atmosfer maça daha saatler var ve her yer siyah beyaz, her tarafta başka bir güzel.Hayallerim gerçek oluyordu birer birer.Bir İnönü olmadığını hepimiz biliyorduk ama bugün intikam günüydü bizim için stat,yer,zaman farketmiyordu bugün,bugün BİZİM GÜNÜMÜZDÜ çünkü.Maç saatine doğru turnikelerden geçerek stada giriyorduk.Attığımız her adımda ayaklarım titriyodu,her çıktığım basamakta heycanım bir kat daha artıyordu.

    Biletimiz doğu alt olmasına rağmen biz dayanamayıp üst tribüne ''ÇARŞI'' nın yanında yerimizi almıştık.Yeni yeni insanlarla tanışıyorduk.Resmen bir aile havası vardı tribünde sanki herkes birbirini yıllardır tanıyormuş gibiydi.Türkiye'nin dört bir yanından değil sadece,farklı farklı ülkelerden gelmiş insanlar vardı yanımızda.Stat dolmaya başlarken oyuncularımız sahaya çıkmıştı ısınmak için.Bu nasıl bir ses bu nasıl bir atmosferdi daha stadın yarısı boştu o an dedim ki ''Geçmiş olsun Liverpool'' arkadaşımın bana verdiği tepki şu idi ''Kardeşim bu nasıl bir ses,biz nereye geldik'' güldüm ve dedim ki ''Burası bugün BEŞİKTAŞ''.

    Ve maç meşhur üçlü ile başlamıştı,o andan itibaren dünya ile bağlantım kopmuştu sanki.Aman Allahım bu nasıl bir ses,top her Liverpool'lu futbolcuların ayağına geldiğinde statta çıkan ses kulakları sağır edicek gibiydi,gırtlağımızın son ses teline kadar bağırarak marş söylüyorduk.Bunlar olurken pozisyonlar bir bir gelişiyordu ve kalemizde olan her atakta yüreğimiz ağzıma geliyordu.İlk yarı bitmişti yorulmuştuk bağırmaktan ve şansımız zaman geçtikçe azalıyordu,ümitler azalıyordu.İkinci yarı başlamak üzereyken bizim tribünün amigosu bağırmaya başladı ''Beni dinleyin!! Siz Beşiktaş taraftarsınız,asla pes etmek yok.Bu maçı sizler kazandıracaksınız.Top onların ayaklarında olabilir ama onları oynatan sizlersiniz,siz gerekirse maç izlemiceksiniz,siz seyirci değilsiniz.Siz taraftarsınız'' derken herkesin tüyleri diken diken olmuştu.Taraftara bir güven gelmişti sesimiz daha çok çıkıyordu sanki.Bizim sesimiz yükseldikçe oyununda temposu yükselmişti.Beşiktaş'ın atakları birer birer artıyordu.Dualar yükseliyordu tribünde.Herkesin duası birdi belkide ''Allahım ne olursun 1 GOL'' ve kabus bitiyordu belkide dualarımız kabul oluyordu.Dakikalar 72yi gösterirken sol kanattan Gökhan'ın çıkardığı pası Demba Ba durdurmuş ve Tolgay stattaki 65bin kişiyi,ekran başında ki milyonlarca insanı çıldırtıcak vuruşu yapmıştı.Müthiş bir duyguydu bütün stat mutluluktan gözyaşı dökmek üzereydi.Sevinçten herkes en az 3 sıra aşağı inmişti tribünde.Bu gol maçı uzatmaya yeticekti ve öylede oldu.Dakika 90+1 de Demba Ba'nın şutu direk dönmüş ve belkide bütün stat 1 dakika nefes alamamıştık.Maçın uzatmalarında da gol olmayınca ömürden ömür götüren o penaltılardaydı sıra.Gerçekten nefesin nasıl tutulduğunu orda öğrenmiştim belkide 15 sene yaşlanmıştım ama değerdi.Liverpool'un son penaltısı kaçınca yaşadığımız mutluluk belkide paha biçilmezdi.Yoktu böyle bir olay,böyle bir heycan tarif edilemez bir duyguydu.Mutluluktan ağlıyorduk hepimiz.Hala bunları yazarken tüylerim diken diken oluyor.Bir daha yaşıyorum o anları.Kazanmanın verdiği şoku üstümden atlatıktan sonra telefonu elime aldım ve iki gün önce hayatıma giren onun şansım olduğunu düşündüğüm kız arkadaşımı aradım ve onunla kutladım bir seferde bu galibiyeti.Hayatımda ilk defa İstanbul'da bir maça gidiyordum ve bu maçın yeri çok farklıydı bizde.Stadın dışına taşan taraftarın sevinç gösterileri vardı her yerde.Sokaklarda,metroda herkesin yüzü gülülüyordu.Herkes sevinç naraları atıyordu.Ama artık sesimiz çıkmıyordu.Belkide futbolcular kadar yorulmuştuk bizlerde.Ve eve dönüş vaktiydi ilk defa eve dönerken bu kadar mutluydum.Bu mutluluğu bana ve tüm Türkiye'ye yaşatmış olan Beşiktaş'a teşşekürü borç biliriz.
    26.02.2015

  2. #2
    Unutulmaz maçlardan biriydi, güzel hikaye hocam.

    GT-I9301I cihazımdan Tapatalk kullanılarak gönderildi